به نام خدا
…
خداحافظي خيلي سخته…اما مجبورم كه برم…
ديگه نمي نويسم…
خداحافظ تمام خواستن ها و رفتن ها اما نرسيدن ها…
خداحافظ همهء دوستاي خوبم كه تو اين چند سال بهم اميدواري دادن…
خداحافظ قايقران كوچولو با اينكه دل كندن از تو برام سخته چون تو خود من بودي…
دل كندن سخته…نميدونم كي ميتونم دوباره بنويسم…شايدم ديگه نتونم…
دلم براي تمام خاطراتم تنگ ميشه…
…
..
.
مگ مگ
به نام خداي خوبم
…
زمانه چه بي رحمانه استقامت مرا به بازي گرفته است…!!!
…
گاه گاه گوشه گوشه هاي دفتر خاطراتم را مرور مي كنم…آهسته وار…بيهوده مانند…بي تفاوت گون…بي هيچ لبخندي…!!!
…
شايد بايد دوباره از نو شروع كنم…نميدونم چرا مربيم از راه دور هم انقدر راحت ذهن منو تو دستش ميگيره…فقط كافيه ۲ دقيقه از پشت تلفن بهم روحيه بده اون وقت ِ كه من ميتونم شاخ غولم بشكنم…
چه راه سختي رو پيش پام گذاشت و چه قسمي هم داد ….تنها بايد اين راه رو برم…قسم خوردم…دست گذاشت روي نقطهء ضعف…
تازگي ها فهميدم كسايي هستن كه برام خيلي عزيزن و از ته دلم ميخوام كه به حرفشون گوش بدم…از فردا صبح به مدت يك ماه فرصت دارم…آره من قسم خوردم….واقعا نميدونم چرا اين دل كنده نميشه از قايقو پارو…اين رشته جز نامرديو دو رويي آدماي توش واسم چي داشته؟؟؟؟فقط يه چيز كه هر كسي نميتونه بفهمه…حس آب و پارو..
پ.ن ۱:دلم ميخواد برگردم به ۷ سال پيش كاش ميشد دوباره بچگي كنم….اون روزايي كه وقتي تو دريا مي يوفتادم از صداي جيغ من كه از ترس كوسه هاي خيالي بود همه ديوونه ميشدن چه قدر اذيت كردن خوب بود وقتي ميديدم مربيم با تورينگ داره مي ياد سمت من كه فقط جيغ نزنم چه قدر خنگ بودم چون فكر ميكردم وقتي اون مي ياد كوسه ها ميرن…كاش ميذاشتي بكشم كنار از اين بازي كثيف…اما انگار تا كارو تموم نكنم روحم آروم نميشه…
پ.ن ۲:مامان مرغه خوشحالم ميدوني كه…جوجو خوشحال چون تو شادي…
پ.ن ۳:نفس نفس نفس…باز هم نفس…
پ.ن ۴: خدايا ووقتي فكر ميكنم هر روز كه ميگذره نزديك ميشم به اومدنم پيش تو احساس قشنگتري پيدا ميكنم…انگار زخماي قديمي از اين فرشته هاي سياه فقط با پيش تو اومدن تسكين پيدا ميكنه…دوست دارم خدا…
مگ مگ
اين وبلاگ مفتخر است به استفاده از وردپرس | اين قالب توسط روي طراحي و توسط مهدي به فارسي برگردانده شده است
